Çocukla Hindistan – uçak yolculuğu notları – gidiş

İmla hataları için özür dilerim, burada internet bağlantısı çok yavaş ve ben bugün vınn türevi bir aletle olayı çözdüm ancak, gene de görüntülü konuşma yapamıyorum misal, hindistan işte, tuhaf, hızla yazıp post etmeye çabalarken, dağılmış konu. Bu yazılar genellikle türkiyeye dönene dek olan notlar ve karalamalar şeklinde olacak, sonradan editlenecek ve farklı mecralarda da paylaşılacak, anlayışınız için teşekkürler-

Kızımla başbaşa Hindistan’a doğru yol aldık geçen hafta.

Geleli 1 hafa oldu ama siz diyin 2 ben diyeyim 3 hafta gibi dolu dolu bir acaip geçti. Ta başa döneceğim, yol kısmına. Türk anneleri için ütopik benim için olağan ama farklı bir macera bu yolculuk. Biliyorum çok fazla deneyim olacak, her an başka bir şey öğreneceğim burada.

20141121_010104

Benim bu ülkeye şu anda kızımla yalnız gelme sebebim hem buraa yaşayabilir miyiz diye ön araştırma yapmak hem de iş yapmak. Gezip-görüp-yiyip-içip yeni yemek ve gezi yazıları yazmak, fotoğraf çekmek ve tabiki çocuk ile yetişkin kıyafetleri ile kumaşlar getirmek. Bu esnada 3.5 yaşındaki kızımın da hayatında anlamlı anlar, yeni kültürler ve farklı coğrafyalardan izler bırakmak. Hayat bir öğreti, bir yol, bir okul. Sadece sınıfta veya kitaplarla olmuyor eğitim. İmkanım oldukça da uzak ülke yolculuklarına devam edeceğim kızımla. Yanımda sevgilim, eşim de olsa çok daha kolay olacaktı kesinlikle, onu çok özlüyoruz ama kız kıza da bakalım bu maceranın altından kalkabilecek miyiz, şimdilik iyi gidiyoruz sanırım.

20141121_052332

Bizim yolumuz, içimizdeki ses burayı işaret etti, Hindistan’ın Goa eyaletinde çok arkadaşımızın olması, hayatın renkli sıcak ve tropik olması, hintlilerin garip ama sevecen oluşları, ucuz bir ülke olması gibi etkenler var. Şüphesiz ki, kızımla yalnız başıma hiç bilmediğim bir yere gitmem zor olabilirdi, diğer seçeneklerim Kamboçya ve Srilanka idi. Asya, avrupa ve amerikaya benzemiyor, bazı yerler çok yorucu ve sorlayıcı olabilir, hele de 3.5 yaşında bir çocukla. O yüzden ilk durağım Goa.

Goa, Hindistan’ın en zengin eyaleti. Bu eyalette çok fazla yabancı yaşıyor, turistik ve bize göre ucuz. Yabancıların çok yaşadığı bir bölge olması sebebiyle, international school bulmak da zor değil. Eğitimden ne bekliyorum ? Aslında çok bir şey dğil, mutlu ve özgür osun kızım bana yeter. Neden olmasın, burada da çocuklar okuyor, büyüyor, hiç kış olmadan, özgür ve doğal bir ortamda, istediğim gibi bir şekilde, hem de ingiliz müfredatında, uygun fiyata okuyabilir. Bu bir ütopya mı yoksa gerçek olabilir mi, zamanla göreceğiz.

İşte biz, bunun için ilk adımı attık, eşim işi sebebiyle dünyanın  başka bir noktasında olmak zorunda olduğu için de, yıllardır hayalini kurduğum bu planı daha fazla ertelemedim, kafama koyduğumu yapmak için tüm cesaretimi toplayarak çıktım yola.

Uçuşumuz 19:30da Atatürk havalimanında başladı. Thy ile Mumbai-Bombay’a 5.5 saatte geldik. Hindistan bize aslında o kadr da uzak değil yani. Millet 10 12 saat uçup amerikaya gidiyor. Asıl macera Bombay’dan sonra başlayacaktı, ben yalnız olsam 12 saatte trenle inerdim Goaya. Bombay İstanbul olsun, Goa da bodrum. Hindistan’ın Bodrum’una gidiyoruz  en nihayetinde, hayalimse Bodrum-Goa direk uçuşu konması.

Yolculuk rahattı, tüm uçak full olmasına rağmen, bizim yanımız boştu, uçuş süresi kısa idi yalnız, akşam 19:30 ve sonrası tam uyku saati, yemek yiyip, biraz çizgifilm izleyip uyudu bizimki. Uyumasına uyudu da, hem saat farkından hem de neredeyse 4 saatlik derin uykusundan uyanıp Hindistana indiğimizde, uykudan eser kalmamış garip bir enerji vardı üstünde, bense mal gibiydim tabiri caizse. Bavulları almadan, kapıdan geçmek lazım, vize kuyruğu, ebola için sağlık kontrolleri, form doldurmak, ingilizce bilmeyen hintli görevlilerle anlaşmaya çalışmak, koşturan çocuğu gözden kaybetmemek pek de kolay olmadı. Daha önce de kuş gribi salgını vardı sınırda grip testine girmiştik, heygidi. Dünyada bir garip haller…Herkes bir yerden bir yere gidiyor, hayat akıyor, dünya dönüyor işte, buradayız gene. Merhaba Hindistan, pasaport kontrolünden geçince, resmen hint topraklarına basmış olduk sevinçle.

20141121_105901

Burası Mumbai havaalanı, kızım yerde boyama yapıyor, naapsın…

Şansıma ortak bir arkadaşımız ve kızı ile aynı uçaktaydık, yolda uyuduğumuz için sohbet edemedik ama iner inmez bizim kızlar bir kaynaştı ki sormayın, koşmalar, danslar, delirmeler, akşam 19:30 iken 5.5 saat sonra sabah 6 olmuştu, hepimiz tuhaftık tabiki de.

Goa uçağımız ise 6 saat sonra idi şaka gibi. Başa gelen çekilecek, Hindistan da öyle garip bir ülke ki, Bombay’da dış hatlardan iç hatlara taxi ile gidiliyor, nasıl nemli nasıl sıcak ve nasıl trafik var. İlk kez bu ülkeye çocuğumla gelmezdim itiraf edeyim, önceden hazırlıklıyım neyseki. Havaalanında hareket etmek kolay, bir tekerlekli araba alıp koyuyorsunuz bavulları, üstüne de çocukları, istediğiniz her yere gidiyorsunuz. Misal sabiha gökçen de 3 tlye verilen bu arabalar burada tabiki de bedava. Ama işin rengi havaalanından çıkınca değişiyor, o yorgunlukla, hintli taxicilere laf anlatmak hiç kolay olmuyor, sözde sizi anlıyorlar tamam diyorlar. Havaalanının anlaşmalı taxisi bilmez mi iç hatlar terminak A nerede, bilmezmiş. Bir de taxi ile o kaosun içind kaybolduk. Bizim kız camdan dışarı bakıyor, şaşkın şaşkın, bende bir endişe, o nasıl trafik, arabada bir o yana bir bu yana savruluyoruz, her yer araba. Her yer insan.

20141121_085632

havaalanında çocuklar ve bavullarla bir macera

Uçakta bir şey yok, yemekler tamam, zaten thy ile uçtuk, hatta bizimki hint yemeği sipariş etti, uyku da tamam, zaten uyku saati, havaalanındaki ilk saatler iyiydi ama son saatlere doğru aşırı yorgunluktan, Goa uçağına biner binmez bizimki bayıldı, ama ne bayılma, arkamızdaki bebek kıyameti koparirken bana mısın demedi. Hintliler de garip, emzirsene kadın bebeği, tam tutmuş kafama kafama böğürüyor arka koltuktan velet, ben de bayılmışım ama o yorgunlukla…1 saat 15 dakika filan süren bir yolculuktan sonra Goa’dayız. Bizimki uyanmıyor, sarstım tartakladım ı ıh bana mısın demiyor, o yorgun kafayla, alırsın çocuğu kucağa, sırtımda ufak çantam, bavulları bekle de gelsin, hayır o esnada tuvalete gitmem lazım, nasıl bir kuyruk, çocuğu nereye koyacağım, çantamı ne yapacağım, bıraktım çantaları gittik tuvalete kucağımda uyuyan çocukla, yapacak birşey yok. Sonra al bavulları, kucağında çocuk, çık dışarı, 32 derece nemli bir hava, inanılmaz kalabalık bir hintli güruhu karşımda…Hoşgeldin canım işte vatanına dedim içimden. Diyeceksiniz ki kadın deli misin ne zorun var…Var işte, seviyorum ne yapayım.

20141123_143423

Bir taxi buldum hemen, çok iyi çıktı adam neyseki. Burada taxiye binmeden önce ne kadara götürürsün demek lazım, fazla söylerse hemen pazarlık, muhakkak inecektir fiyatı. Genellikle hindular çok tatlı ve yardımseverdirler. Herşeye ‘ok, ok’ der ama aslında dediklerinizin yarısını anlamazlar. Herşeye tamam ama ne anladı meçhul.

Yollar dar, trafik 2 şeritse bile 3 şerit gidiliyor, herkes karşısından araba geliyor mu diye bakmadan, solluyor yolun ortasından, kornaya basa basa, normal yolunda gidenler ise sağa sola kaçışıyor, yol ortadan gidenin, kamyonlar filan milimle sıyrılıyor. Yola bakamıyorum, sağa sola bakıyorum, kumsalda içeceğim pina coladaları, alacağım kıyafetleri, yaşayacağımız maceraları düşünüyorum, banane trafikten dimi ama…

O arada taxide bizimki uyandı, anne nerdeyiz ? kızım goa…hmmm…ben tatlı istiyorum…tamam otele gidince dondurma alacağız…yaşasınnn 🙂 mutlu uyandı, enerjikti, taxi şöförü hintçe konuştukça bizimki gülüyor, o nasıl konuşma öyle yahuu diyo, gülüyor, komik geldi. adamlar simsiyah, değişik geldi…daha ne detaylara takıldı artık kim bilir. Ha direksiyon da sağda, üstelik adamlar deli gibi trafikte, hemen belirteyim oto koltuğu yok, kullanan da yok, taxilerde kemer bile yok, yok yani, yapacak bişey de yok.

Konaklamak için aklımda bir yer vardı. Önceden rezervasyon filan yapmadım evet, patates gibi geldim, çocuk arabada uyuyor, baygın, telefonumun şarjı yok, otel yok, havaalanından kalacağımız yere 1.5 saatte geldik, baya da uzak az buz değil gene.Bean me up-Vagator, ilk durağımız. Gittik ve son kalan odayı aldık, gene şans, oda güzel minik ama nemli. Sonunda yatak, cennetteyim, o an neresi olsa zaten bana uyardı, kapağı bir yere atalım bana yeterdi. Cibinlik de var, ooh.

20141122_092700

Geldiğimiz yer vegan bir guesthouse aynı zamanda. Yemekleri şahane eminim, temiz ve nezih, önceden kalmıştım. Ama denize uzak, ilk günler kalmak için ideal. O esnada nasılsa her yeri gezip kalacak iyi bir yer bulacaktık. Öyle de oldu ya tatlı bir yere yerleştik, ilk günler önemlidir. Çocuğun adapte olması, rahat etmesi, sizin de rahat etmeniz, güzel yemeklerle yeni ülkeye girmek de önemli elbette. Saçmasapan bir yerde kalıp, mideyi ilk günden bozmak istemem. Kaldı ki burada iyi denen otellerde çok fazla zehirlenme vakaları da olabiliyor. Hintliler nerede çoğunluksa orada yemek lazım, bir de lonely planette adı geçen yerlerde. Kötü reklam istemez kimse, işlerinden olurlar, o sebepten yüksek puanlı yerler iyidir.

20141123_161159

İlk gün öğlenden sonra varıyoruz, iyi bir saat, hava kararmadan, hemen güzel bir duş, temizlenme, soyunup yazlık moda geçme ile nefis bir yemek yiyip ben kendimi biraya veriyorum, bizim kız çoktan çıplak ayakla bahçeye dalmış karınca avlıyor. İnanamıyorum, doğasında mı var bu çocuğun, nasıl hızlı bir adaptasyondur…Çiçekler, böcekler, kuşlar, ağaçlar, herşey yeni onun için. 5 sene önce sevgilimle kaldığımız yerde şimdi kızımlayım. Hayat çok güzel, çok ilginç..

.20141121_162850

Biralar bana bir ağırlık yapıyor ve biz akşam 6 gibi odaya çekiliyoruz. Yaz gibi hava ama sonuçta bu kış aslında, hava 6da kararıyor. Ben diyorum ki, kızım, çok uykum var, yatıyorum, kopmuşum, o da yanıma kıvrılmış. Cibinliğimiz de açık, prenses yatağımızda sabaha dek mışıl mışıl uyuduk, ben bir ara uyandım, aileye eşe dosta msg attım, iyiyiz filan diye, sonra geri yattım. Sabah uyandığımızda 9 filandı saat sanırım, yeni bir güne başlamak için süper bir saat…

devam edecek…

Advertisements

One thought on “Çocukla Hindistan – uçak yolculuğu notları – gidiş

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s