Hindistan’da okul macerası 01 – Goa Anjuna

Geleli 18 gün oldu, bana hala 1 gün 3 gün gibi geçiyor, ama hindistan hep böyledir zaman bir değişiktir. Sanki uzun zamandır buradayız gibi. Geliş amacım ev ve okullara bakmak kızım için ve planım seneye yarı zamanlı yerleşik hayata geçmek. Tabi bu arad iş de yapmak. Bu bağlamda okul önemli gibi görünse de, türk okullarının standardını düşündükçe, çok da fazla bir beklentim yok. Kolej kolej gezip karar veremeyenlerden değilim, samimi, sıradan ve doğal bir okul isterdim, Bodrum’da şanslıyız ama türk eğitim siztemi konusunda ülkece şanssızız malesef.

11347_351890034992060_1729369217161606772_n

Gelmeden, internet üstünden birkaç international school ile irtibata geçmiştim ilkokul için. Onlar da bana kreşten daha kolay adapte olacağını anlatarak bir okula yönlendirmişti iyi diyerek. Bulunduğumuz bölge çok fazla yabancının yaşadığı bir bölge. Bu sebepten yabancı okuların sayısı hayli çok. Kimisi daha sıradan, kimisi daha alternatif eğitimler sunuyor. Benim bulduğum Holistic diye geçiyor : http://en.wikipedia.org/wiki/Holistic_education

Bina sıradan tek katlı bir bina, okulda fransız, rus, alman, israilli, pek çok farklı ülkeden çocuklar var, bu okul 2 ila 13 yaş arası çocuk alıyor. Türk okullarına nazaran görece pis bazıları için, temizlik anlayışınız neye göre bilmiyorum ama benim anlayışımda bu okul pis değil. Hindistan genel olarak rahat ve değişik bir ülke zaten, bu ülkede hijyen aramıyorum. Hijyenden kasıt kimyasal maddelerse zaten hiç almayayım. Pis demek, bahçe tozlu topraklı, çocuklar ve öğretmenler çıplak ayak dolaşıyor, bu ülkede eczaneye dükkana ya da doktora girerken terlikleri kapıda çıkartıyorsunuz, toz ve kum dışarısı, içeri taşımamak adına. Tozu, toprağı kızıl renkte, haliyle hemen çamur oluyor, bu sebepten çıplak ayak olmak bence daha temiz.

Minik bir mutfak var okulda, menü vejeteryan, hindistanda et aramıyorum, yemekler güzel görünüyor, sebzeli ve bakliyat ağırlıklı. Çocukların hepsi iyi ingilizce konuşamıyor elbette, zamanla alışacaklar. Bizimki de ilk geldiğimizde uyum sağlamak için zorluk çekti, anlamıyor, hintçe ingilizceden başka dil konuşan yok, çok arkadaş edinemedi ama zamanla alıştı, şimdi okula gitmek istiyorum dediği için tamam dedim. Önceden görmüştük ben ok idim ama onun fikri daha önemli idi ve dil sorun olabilirdi, 1 aylık tatilde yormak istemedim, taa ki o talep edene dek.

Bu okulun ücreti 5-6 aylık olduğunda, aylık 150 tl küsüre denk geliyor. Haftalık ise 100 tlye neredeyse denk. Kısa süreli daha pahalı ama gene de bizim devlet okulu kadar fiyata özel ve ingiliz müfredatında eğitim alabilecek olması beni çok heyecanlandırıyor. Amacımıza da uygun, kışın bile yaz olan, tropik ağaçların altında, bolbol kumsalda denizde, doğal bir ortamda olmak benim önceliğim.

Bardak ve tabaklara baktım, paslanmaz çelik, hoşuma gitti, temiz kalır, öğretmenler sevecen genç hintliler, ingilizceleri aksanlı, okul labirent gibi, çocuğun dış kapıya ulaşması imkansız, bahçede değişik bir kaydırak ve tırmanma alanı var, yer beton ama, boyalı beton, burada genelde yerler de yağlı boya ile boyanıyor. Ocak aynında yeni binaları inşa ediliyor, ona geçecek bazı sınıflar. Zil, manuel elle çalınan bir çan, sınıflar ufak ama sevimli, çocuklar mutlu ise gerisi önemsiz zaten. Tabi zil kısmı ilkokul için, buradaki hintli tanıdıklarım okulun çok eski bir portekiz okulu olduğunu söyledi, o bina hep okulmuş belki yüzyıla yakın bir süredir, çok değişik bir havası vardı gerçekten içeride.

1 saate yakın okulda bahçede durdum, baktım, çocuklar çok tatlı koşup oynuyorlar, çocuk her yerde çocuk zaten, büyük sınıf dışardayken, ufaklar içerde, onlar dışardayken de büyükler içerde, döngu bu. Öğlen yemeğinden önce snack time var, yumurta, ekmek, meyve, tereyağ, bal gibi şeyler hazırladılar, mini sandviçler yaptılar. Sabah 08:30-15:30 arası okulun düzeni, isterseniz 13:30a dek yarım günlük periyod da var.

Seneye bu okula uzun dönem gitmesini düşündüğüm için onun  fikri, alışması, sevmesi önemli şu anda, bana sen kalma gidebilirsin dedi, ben de peki dedim, 3 saat sonra almaya geleceğim dedim, tamam dedi. İngilizce kelimeleri yarım yamalak ama sanırım çocuklar için bu önemsiz. El kol, beden dili ile çok şey anlatabilirler, önyargıları yok, herşey akışta güzel gelişiyordur.

Öğretmenler de içimi ısıttı, hintliler insan seviyor, çocuk çok seviyor, bu sebepten denemeye değer olduğunu düşünüyorum, hem de heyecan verici bir deneyim.

Kaç kişi bu ülkeye yalnız çocuğu ile gelip bunları göze alabiliyor, umarım daha çok cesur kadın olur. Başka bir hayat mümkün, sevgiler…

devam edecek…

Advertisements

One thought on “Hindistan’da okul macerası 01 – Goa Anjuna

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s