Yabancı bir ülkeye 3.5 yalında çocukla yalnız gitmek…

çocuk yaş : 3.5 🙂

Her ne kadar bildiğim ve önceden geldiğim bir ülke olsa da, Hindistan’a kızımla ilk geldiğimde yaşadığım hisleri anlatmak istiyorum. Endişeli miydim ? Hayır pek sayılmaz. Bu benim hayalimdi ve hayaller ne pahasına olursa olsun gerçekleştirilmelidir.

IMG_20141205_174749

Bir kere uçakta çok rahattık, thy olması ve yolculuğun tahminimden kısa sürmesi, kızımın da sorun çıkartmaması çok rahatlatmıştı beni. Sonuçta 1-1.5 ay kadar kızımla tamamen yalnız kalacaktım. Yaşadığım yerde annem, babam, arkadaşlarım, tebiki eşim, kızımın arkadaşları, okulu ve belli bir düzenimiz vardı. 7-24 çocukla ilgilenmek gibi bir durumum yoktu yani. Uçaktan sonrası, alandan çıkana dek pek anlamadığım bir durumdu aslında, havaalanından çıkar çıkmaz yüzüme çarpan nemli ve sıcak hava ile kendime geldim, kör gibiydim…Gene Hindistandaydım, bu ülke kolay değildir, ilk anda adamı çarpabilir, maceraya iyi başlamak önemlidir.

IMG_20141128_133345

Kendime nasıl güveniyorsam, kalacak yer rezervasyonum bile yoktu, gider bulurum demiştim, bir an evet endişeye kapıldım, çok yorgundum, çok az uyumuştum, açtım, havaalanında adam gibi yiyememiştim, mesafeleri kestiremiyordum, insanları kestiremiyordum. Hintlileri az çok biliyordum ama aradan 4 sene geçmişti son geldiğimden beri, bu ülke de elbet değişmişti..

Havaalanında uyumak isteyen kızım, bavullarım, elimdeki dolarlar ile kalakalmıştım. Bir an önce temiz bir yatak istiyordum, bu önemliydi. Kızımı korumam gerekiyordu, parama, bavuluma, kendime ve kızıma iyi bakmam göz kulak olmam gerekiyordu, kafamın çok karışmaması ve net olmam lazımdı, anlık doğru kararlar verebilmem ve şansımın da yaver gitmesi lazımdı. Karma bu ya, hindistanda güzel işliyor..

IMG_20141201_000106

Havaalanında sizi bir sürü taxici karşılar, fiyatları bilemeyeceğiniz için kazıklamaya kalkarlar, şans işte, yüzüme güldü ve bizi kazıklamayan bir taxi bulduk, amcamın arabası biraz ötedeymiş neyseki havaalanı arabası var, bavullar arabada, kızım da minik üst sepette uyukluyor, naapsın garibim…Beni nerelere getirdin der gibi bir hali yok değildi. Nasıl anımsayacak bu günleri acaba meraktayım.

Burada olmak herkesin yapabileceği bir şey değil dendi, belki öyledir, ben herkes değilim, ben benim, kendi içimde, kafamda planladığım bir yaşam şekli ve hayalini kurduğum bir rüyam var. Gerçekleştirmek için ne gerekiyorsa yapmaya çabalıyorum. Çocukla da bundan vaz geçmiyorum, inadım inat mı diyelim artık neyse, içsesi dinlemek daha uygun olur.

IMG_20141202_175607

İlk hafta en zorudur, sizin de çocuğun da alışması lazımdır. Telefonunuz çekmez, internet sorun olur. Burada tahminimden daha kolay gerçekleşti her şey, ilk işim bir hint telefon hattı almak oldu. Aldığım hat 800 rs yani 20 küsür tlye mal oldu 1 gb interneti ile birlikte. Burada hayat ucuz, her yerden sürekli telefonumla internet kullandım, 1 gb 20 günde bitti, kontorum ise yurt içi çok çok düşük fiyata konuşurken, tr ile de yaklaşık 30 dk konuşmama yetti. Yani tr ile konuşmanın dakikası 1 tl değil hesaplarıma göre. İnternet için vınn benzeri d-link aldım ona da 3 gb internet koydum. Önemli, hem yazılarımı yazmam, fotoğrafları aktarmam, insanlarla iletişim kurmam için. Uzun yola çıkan maceraperestler -çocuksuz iken öyleydik- buna gerek duymayabilir. Ama şu an kızım odada uyuyor ben de balkonda sallanan sandalyemde güzel hint müziği eşliğinde bu satırları bu sayede yazabiliyorum.

IMG_20141207_152710

İlk haftayı tatil gibi geçirmeye karar verdim, ilk kaldığımız yerden sonra hemen yeni kalacak sakin temiz ve güzel bir yer bulmaya harcadım enerjimi, her yere yürüdük bu esnada. Bu ülkede her yere motorla gidiyor insanlar ama ben motor kullanmayı bilmiyorum, çok kolaydır eminim ama kızımla soldan akan kuralsız hint trafiğinde bunu göze almadım. Taxi kullandım, taxilerde bazen kazıklandım, 3 tllik yere 10 tl verdiğim de oldu yeri geldi ama 3 günde fiyatları anladım.

IMG_20141210_132036

Malesef dolarla gelmek iyi fikir değil, düşükten bozuyorlar, bankamatikten rupee çekmek mantıklı. Lakin her para çekişte 10 tl komisyon da alıyor banka. 10000 rs çekmek için 10 tl extra. yani her 370 tl için 10 tl. Hesap edebilirsiniz bu şekilde. İkinci taşındıımız yer harika çıktı, arada başka bir yerde daha kaldık ama buraya geri geldik.

Şu an 21. günü tamamlıyoruz, Kızım ilk günler anneannemi özledim babamı özledim evimi özledim gibi söylemlerde bulundu, ingilizce anlayamadı, hintçe zaten nasıl anlasın. Yemeklere ikimiz de zamanla alıştık, iklim değişikliği benim iştahımı kesmişti, onun da haliyle, kendimizi meyveye verdik, pirinç, sebze, meyve ve su tükettik bolbol, temiz bulduğumuz yerlerde omlet yumurta ve krep yedik, bazen meyve salatası, ballı reçelli tost, börek, çorbalar, pizza, makarna tabi sıklıkla tükettik, hint yemeklerini sevsem de malesef acı geldi çok bizim kıza, e bana bile çok acı, gereksiz bir acı.

Her türlü yemek bulmak mümkün, temiz de, yani her yer değil ama, temiz yerler var, pisler de var. Nasıl türkiyeye ilk gelen bir avrupalı taximde döner yiyip mideyi bozabiliyorsa, burada da olabilir, nerede ne yiyeceğinizi bileceksiniz. Bu ülkede et az, kırmızı et çok az tüketiliyor o sebepten yemiyorum, diğer gıdalar oldukça doyurucu. Dün Burger Factory diye bir yer keşvettim, vejeteryan burgerleri nefisti. İçinde pancar, havuç ve fasulye vardı, bir de blue cheese sos, inanamadım, etten çoook daha güzeldi. Deniz ürünleri de bol burada. Kalamar, karides…ahtapot görmedim ama, balık da bol. Yeni tatlara açık olmak lazım, çocuklar da alışıyorlar. Taze meyve suları muhteşem, hindistan cevizi suyu, sütü, mango, papaya, ananas, karpuz favorilerimiz. Çok da faydalılar.

IMG_20141201_002117

Aklınızda ne varsa unutun, önyargılardan sıyrılın, nee hindistana mı gidiyorsun, nee çocukla mı gibi klişeleri de unutun lütfen, ne var yani, dünyanın yarısı asyada yaşıyor napalım, yaşıyorlar yani. 5 sene öncesine göre ben daha temiz buldum, değişiyor bu ülke de, fiyatlar coşmamış artmamış hala süper ucuz bir ülke, ama tl değer kaybetti dolar ve euro karşısında bu sebepten 1 tl 27 rupee şu anda, eskiden 34 falandı. Tamamen bizim değersiz paramızın halt yemesi. Bir de karşılaştırmak gibi olmasın dünyanın en pahalı benzinini kullanan bir ülkede yaşamak çok beni cezbetmiyor, temiz ama donuk, düzenli gibi ama aslında göstermelik bir maske gibi havada asılı kalan bir ülkedense, sıcak, pis ama doğal, rahat ve içten bir yerde olmayı tercih ediyorum, bu da benim seçimim. Hem çocukların çok kültürlü büyümesini savunurdum hep. Hamileyken de bunları yapacağımı biliyordum, umarım daha çook fırsat çıkar da karşıma, neler neler yaparız kızımla…

Çocuğumu büyük türk şehirlerinden birinde, binlerce dolarlık okullarda, saçmasapan şımarık insanların arasında, bakıcılarla veya tv karşısında ‘hijyenik’ büyütmektense gezerek öğretmeyi ve sıradan ama mutlu ve özgür bir yaşam sürmeyi tercih ederim.

Aklında gitmek olan varsa her zaman bir yolu var.

Advertisements

One thought on “Yabancı bir ülkeye 3.5 yalında çocukla yalnız gitmek…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s